از زمانی که تحصیل ‌ و  آموزش در ایران در قالب مکتب خانه ها رواج پیدا کرد، همواره در ذهن آموزندگان این مطلب رسوخ پیدا نموده است که استاد پرسشگر است و دانش آموز پاسخگو.. دانش آموزان مکتب خانه های قدیم همیشه در سر کلاس ها ساکت می نشستند و استاد از آنها سوال می پرسید و تکلیفشان را به آنها گوشزد می نمود و در جلسه بعد درباره تکالیف خواسته شده از آنها می پرسید...

سمیه توحیدلو (برگرفته از وبلاگ شخصی)

جناب اوباما!

شما هم آمدید و شدید رییس جمهور. رای خوبی هم آوردید، مفت چنگتان. سخنرانی تان هم قشنگ بود. هرچند از این “ما می توانیم” که می گفتید دل خوشی نداشتم، اما خوب بود اگر “واقعا بتوانید”. کلی هم همه جا خواندم که تحقق داده اید به رویای مارتر لوتر کینگی. خب خوش به حال شما و خوش به حال انها که منتظر رسیدن این روز بودند. ما هم خوشحالیم چون هر تغییری در این دنیای مادی که بخواهد اوضاع آشقته را سر و سامان دهد و پیام آور صلح باشد، برایمان ارزشمند است. البته “اگر” بتواند...

شورای صنفی این روزها پرکار شده است و قاطع! کمدهای دانشجویان خاطی باز شده و محتویاتش بیرون ریخته شده است.

افشاگري بادامچيان درباره استعفاي کردان! 

Www.origin.barackobama.com
ترجمه: شیما غلامرضا کاشی

 بخش زیادی از تبلیغات اوباما قبل از انتخابات، حول سیاست های وی در مورد خاورمیانه و تفاوت های آن با سیاست های مک کین متمرکز بود. متن زیر از یکی از سایت های تبلیغاتی اوباما به نام "Obama biden ":  نقل شده. و سیاست های اوباما را در مورد افغانستان ، عراق و ایران در مقابل مک کین  طرح می کند...

یکی از مهم ترین عوامل پیشرفت و توسعه‌ی هر جامعه‌ای تقویت حافظه‌ی تاریخی آن جامعه می باشد. تقویت حافظه‌ی تاریخی بدان معناست که حوادث، وقایع و پروسه های تاریخی را به راحتی از ذهن و خاطرمان پاک نکرده و تا جایی که می توانیم از تجربیات حاصل از کنش ها و واکنش های تاریخی مان برای اکنون و امروز استفاده نمائیم. عقل حکم می کند که چنانچه در گذشته بابت بدست آوردن و تحصیل تجربه یا تجربه هایی هزینه ها کرده ایم اکنون آن تجربه را به کار بسته و به شکل شایسته و بایسته ای از آن بهره برداری کنیم...

فاطمه صالحی

ناصر الدین شاه جمله ای دارد که می گوید:“ما ایرانی ها همه چیزمان به همه چیزمان می آید“
هرچند شاید خیلی ها مخالف باشند، ولی من سخت به این جمله معتقدم.
حالا شده حکایت ما! همه چیز را از قبل از مواجهه با واقعیات، توی ذهنمان با داده های ناقص و دست و پاشکسته و گاه به گاه غلطمان می چینیم و بعد با ذهنی سخت تر سنگ می رویم که با دنیای واقعی روبرو شویم. خدا نکند که یک عامل حتی کوچک و بی اثری که در معادلات قبلی مان جا نداشت؛ وارد ماجرا شود تا همه ی دو دو تا چهارتاهایمان نقش بر آب شود...

آنچه در زیر می آید بخش کوتاهی از سخنرانی مهندس بازرگان در مجلس شورای اسلامی است که در تاریخ 15 مهر 1360 ایراد شده است. مهندس بازرگان در این نطق پیش از دستور که به ”نطق نیمه تمام“ شهرت یافت، به اعدام های بی رویه و کشتارهای بی حساب و کتاب اعتراض کرد و خواهان برقراری آرامش شد...

به دنبال مطالب قبلی منتشر شده در نشریه در جهت پیگیری مطالبات آکادمیک و مسائل دانشکده علوم اجتماعی، در این نوشتار قصد داریم به بررسی مشکلات و مسائل دانشجویان دکترا پرداخته و عملکرد مسئولین را به نقد بنشینیم.

حجم مسائلی که دانشجویان دکترا در دانشکده با آن مواجه هستند بسیار زیاد بوده و در این مقال نمی گنجد. از کمبود امکانات اداری و صنفی گرفته تا موانع آئین نامه ای و و سیاست های ناصحیح آموزشی و آینده مبهم شغلی و تحصیلی آنان فضایی نه چندان مثبت را رقم زده است. در اینجا مباحث مطروحه را در چند حوزه بررسی می کنیم:

هر سیستمی دارای یک سنجنده یا هشدار دهنده است که به محض بروز علائم بیماری و نقص نسبت به وضعیت موجود هشدار داده و حکایت از ناکارامدی سیستم دارد. از آنجا که در هر نظامی امکان وقوع نقص و مختل شدن عملکرد آن وجود دارد، نوعی نیاز دائمی به یک حسگر وجود دارد تا کارامدی عملکرد نظام همیشه کنترل شود.

اگر نظام اجتماعی را به مفهوم کلان آن عنوان یک سیستم در نظر بگیریم، می توانیم دستگاه هشدار دهنده و سنجنده آن را دانشگاه بدانیم. به این معنا که دانشگاه در رشته های مختلف علمی با استقلالی که در تحقیق، پژوهش، تدریس و دیگر حوزه ها دارد، دارای یک حساسیت همیشگی نسبت به سیاست، اقتصاد، اجتماع و فرهنگ بوده و با عدم وابستگی و تبعیت از قدرت سیاسی نسبت به اختلالات نظام اجتماعی واکنش نشان می دهد. دانشگاه هایی از این دست را در جای جای جهان به ویژه در کشورهای توسعه یافته می توان سراغ گرفت. موارد بسیاری را در طول دهه های گذشته در کشورهای پیشرفته می توان یافت که دانشگاهیان اعم از استاد و دانشجو در مقابل بیماری های جامعه و سیاست های غلط دولت عکس العمل نشان داده و موجب ایفای نقش اجتماعی دانشگاه به بهترین شکل آن شده اند. در موارد کثیری نیز این ایفای نقش ها تاثیر گذار بوده و جامعه را به مسیر صحیح و جایگاه واقعی آن بازگردانده است...

زهرا مینایی

همه می دانیم که در جامعه  یک فرهنگ وجود دارد که از اجزای مختلفی تشکیل شده است. یکی از این اجزا خرده فرهنگ ها هستند که به نوعی از فرهنگ تاثیر می گیرند و بر آن تاثیر می گذارند. دانشکده ما می تواند شکل کوچکی از جامعه باشد که فرهنگ خاص خود و بالتبع خرده فرهنگ هایی داشته باشد. البته دادن اسم خرده فرهنگ چندان علمی نیست و ما از آن به عنوان جریان یاد می کنیم.

یکی از جریان هایی که معمولا دانشجویان در آغاز ورود خود با آن روبه رو می شوند جریانی است که به آن نام بی تفاوتی می دهیم. این جریان که در خود ارزش هایی دارد در بین دانشجویان جا افتاده و در نسل های بعد نیز همواره بازتولید می شود. هرچه دانشجویی تجربه ی بیشتری از کلاس های درس داشته باشد این ارزش در او بیشتر نهادینه می شود. اگر در کلاس هایی که نسل های مختلف دانشجویان در آن حضور دارند دقت کرده باشید می بینید که دانشجویان سال بالایی تر معمولا مشارکت کمتری در کلاس دارند و دانشجویان سال پایین تر کسانی هستند که به صورت فعال در کلاس حضور می یابند...

خبر بسیار تند و کوتاه بود. صادق محصولی برای تصدی وزارت کشور به مجلس معرفی شد.

سه شنبه هفته گذشته علی کردان وزیر کشور دولت نهم در استیضاحی که رئیس جمهور صراحتا آن را غیر قانونی دانسته بود، عزل شد. به فاصله کمتر از یک هفته از این استیضاح، اکنون مجلس در برابر آزمون جدیدی قرار گرفته است.

به نظر می رسد بر خلاف روال معمول معرفی گزینه ها که قبل از آن دولت با مجلس وارد مذاکره می شود تا احتمال رای اعتماد نگرفتن گزینه پیشنهادی را کاهش دهد، این بار دولت مشی تقابلی را انتخاب کرده و بدون مذاکره و لابی با مجلسی ها گزینه اش را معرفی نموده است. چرا که پس از پایان استیضاح گردان و تعطیلات آخر هفته بلافاصله با ارسال نامه معرفی نامزد تصدی وزارت کشور به مجلس رو به رو شدیم...

همزمان با افزایش اقدامات کنترلی بر روی دانشجویان، دانشکده علوم اجتماعی شاهد یک سرقت عجیب بود. دیروز صبح از کتابخانه الکترونیکی دانشکده فقط اتاق و میزهایش باقی مانده بود!

مریم رحمانی

ماراتن نفس گیر انتخابات ریاست جمهوری امریکا بالاخره با پیروزی اوباما به پایان رسید. تا قبل از اینکه نتیجه انتخابات معلوم شود محور تمام بحث های روز در رسانه های مختلف در سراسر جهان حول رقابت میان اوباما و مک کین بود و هرکس بنا به منافع خود یا صرفا با هدف تحلیل وضعیت موجود به این مسئله می پرداخت...

حسينيان: محصولی رای اعتماد می‌گيرد

توقيف هفته نامه شهروند امروز در آستانه روز آزادي بيان، بار ديگر بر اين مهم صحه گذاشت که تا رسيدن به ثبات و پايداري در عرصه آزادي مطبوعات راه بسيار درازي در پيش داريم.

داستان مطبوعات در ايران بي شک داستاني تراژيک و غم انگيز است. تنها نگاهي به اين نامها بيندازيم :

روزنامه هاي سلام، جامعه، توس، نشاط، فتح، خرداد، صبح امروز، عصر آزادگان، مشارکت، گزارش روز، هم ميهن، بيان، بامداد نو، آفتاب امروز، نوروز،جمهوريت، روز نو، ياس نو، شرق

هفته نامه هاي هاجر، آبان، راه نو، ارزش، توانا، عصر ما، شهروند امروز

و مجله هاي آدينه، ايران فردا، کيان، مدرسه و ...

1. حقیقت ماجرا اینست که طی اتفاقات این روزها متوجه این نکته شدم که به خلاف چیزی که حرفش را می زنیم نقد و انتقاد همانند گفتگو و مشارکت و اینها مفهوم شیک و مدرنی است که در میان سبد مفاهیم مصرفی در بین کالاها، لوکس محسوب می شود. چیزی که رخ می نماید متاسفانه اینست که دایره انتقادپذیری تا آنجا ادامه دارد که خدشه ای به حریم ما وارد نکند و از آنجا که در جامعه ای زندگی می کنیم که حریم هیچ کس مشخص نیست لذا طی یک گزاره منطقی هر نوع نقدی حریم آدم ها را خدشه دار می کند...

هشت سال پس از اولتیماتوم به روزنامه نگاران!؟

 نخستین شماره نشریه ”رکود؟!“ به مدیرمسئولی سارا غلامیان منتشر شد.
در میان نشریات دانشجویی دانشکده علوم اجتماعی علی رغم تکثر نسبی، هنوز به لحاظ پوشش سلایق مختلف فکری و همچنین پرداختن به مسائل اجتماعی نقایص زیادی به چشم می خورد و  ”رکود؟!“ می تواند بخشی از این نقیصه را برطرف نماید.
نشریه واحه ورود ”رکود؟!“ را به جمع نشریات دانشکده علوم اجتماعی تبریک گفته و صمیمانه آرزو می کند که دوستانمان در تحریریه ”رکود“ با انگیزه و انرژی روزافزون، نشریه خود را به صورت مستمر انتشار دهند.

  هیات نظارت بر مطبوعات دلایل توقیف شهروند امروز را تشریح کرد

روزنامه سلام در تاریخ ۲۲/3/۷۰ سخنان محمد جواد لاریجانی در جمع دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی را منتشر کرد. او در سخنان خود گفته بود : ”اگر روزنامه ها جریان سالمی را طی کنند مثل مسجد محترم اند وگرنه مانند مسجد ضرار باید خراب شوند و اگر من نیروی مسلحی می داشتم در این روزنامه ها را می بستم.“

در آن زمان تنها دو روزنامه ”سلام“ با مدیریت آیت الله موسوی خوئینیها و  ”جهان اسلام“ با مدیریت سید هادی خامنه ای خطی مشیی متفاوت با روال حاکم را دنبال می کردند و طبیعتا خطاب لاریجانی هم به آنها بود...

محمد حسین صفارهرندی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مراسم بزرگداشت احمد بن موسی (ع) در شیراز برای کسانی که آگاهانه و ناآگاهانه به جان عقیده مردم افتاده اند از خداوند متعال طلب عدم آمرزش کرده است!

به گزارش ایسنا صفار هرندی گفته: به رغم تمام تلاش هایی که بنده و همکارانم برای پاک ساختن محیط رسانه ای، مطبوعات و خبرگزاری ها می کنیم؛ اما هنوز کسانی هستند که به جان عقیده مردم افتاده اند. او با بیان اینکه دولت نهم (یادشان رفته کریمه را بدان اضافه کنند) در مقابل اعتقادات مردم فروتنی و خضوع کامل دارند، افزوده: با کسانی که بخواهند منافع مردم را قربانی شهوات و مسائل شخصی کنند برخورد می کنیم...

حمید رضا هندی

1ـ گویا کابینه‌ی دولت محمود احمدی نژاد فعلا قصد ندارد آرام بگیرد. حالا که دیگر خبری از عزل و نصب‌های رئیس جمهور نیست و به گفته‌ی ایشان کابینه پس از برکناری طهماسب مظاهری تازه هماهنگ شده، مجلس دست به کار شد تا دومین وزیر کشور را ،این بار ولی با استیضاح از کار برکنار کند و به وزارت نود و یک روزه‌ی او پایان دهد. بالآخره علی کردان که می شود او را جنجال سازترین وزیر در نظام جمهوری اسلامی دانست پس از حرف و حدیث‌های بسیار و حواشی فراوان، بدون توجه به همه‌ی توصیه‌ها و نصیحت‌ها برای استعفا، به مجلس آمد تا با رای اکثریت قاطع نمایندگان اصولگرا استیضاح و مجبور به ترک وزارت کشور شود...

این نوشته را تقدیم می کنم به همه خودمان. همه ما دیکتاتورهای کوچک. ما دیکتاتورهای فسقلی که سقف آرزوهایمان و جان کندن هایمان از کف شان انسانیمان پایین تر است.

اگر نقش ها را تشبیه به رنگ کنیم. یعنی بگوییم هر نقشی و هر جایگاهی یک رنگ است، آن وقت می شود گفت که دیکتاتورها کوررنگی دارند. یعنی نمی فهمند که مثلا اینجا و آنجا چه فرقی دارد، نمی فهمند که میهمان کیست و میزبان چیست، به میهمانی که می روند ادعای ”چهاردیواری اختیاری“ دارند. میان مدیریت و مالکیت هم فرق نمی گذارند، نمی دانند که اگر چیزی را به آنها سپردند نباید بگذارند توی جیبشان و بگویند مال خودم است،  هر چیزی را که خوششان بیاید می خواهند. سوار خر که شدند پیاده شدن توی کارشان نیست...